CC Madhya-līlā 22.50

যদৃচ্ছয়া মৎকথাদৌ জাতশ্রদ্ধস্তু যঃ পুমান্‌ ।
ন নির্বিণ্ণো নাতিসক্তো ভক্তিযোগোঽস্য সিদ্ধিদঃ ॥ ৫০ ॥
yadṛcchayā mat-kathādau
jāta-śraddhas tu yaḥ pumān
na nirviṇṇo nāti-sakto
bhakti-yogo ’sya siddhi-daḥ

Palabra por palabra

yadṛcchayāpor alguna buena fortuna; mat-kathā-ādauen hablar acerca de Mí; jāta-śraddhaḥha despertado su atracción; tupero; yaḥ pumānla persona que; na nirviṇṇaḥno falsamente desapegada; na ati-saktaḥno muy apegada a la existencia material; bhakti-yogaḥel proceso del servicio devocional; asyapara esa persona; siddhi-daḥotorgar perfección.

Traducción

«“Si, de una u otra forma, una persona siente atracción por las conversaciones acerca de Mí y tiene fe en las instrucciones que Yo he dado en la Bhagavad-gītā, y si no está ni falsamente desapegada de las cosas materiales ni muy apegada a la existencia material, su amor latente por Mí despertará mediante el servicio devocional.”

Significado

Este verso del Śrīmad-Bhāgavatam (11.20.8) lo pronunció Kṛṣṇa en el momento de partir del mundo material. Le fue hablado a Uddhava.