CC Madhya-līlā 22.46

ভবাপবর্গো ভ্রমতো যদা ভবে-
জ্জনস্য তর্হ্যচ্যুত সৎসমাগমঃ ।
সৎসঙ্গমো যর্হি তদৈব সদ্‌গতৌ
পরাবরেশে ত্বয়ি জায়তে রতিঃ ॥ ৪৬ ॥
bhavāpavargo bhramato yadā bhavej
janasya tarhy acyuta sat-samāgamaḥ
sat-saṅgamo yarhi tadaiva sad-gatau
parāvareśe tvayi jāyate ratiḥ

Palabra por palabra

bhava-apavargaḥla liberación de la nesciencia de la existencia material; bhramataḥvagando; yadācuando; bhavetdebe ser; janasyade una persona; tarhien ese momento; acyuta¡oh, Suprema Personalidad de Dios!; sat-samāgamaḥrelación con devotos; sat-saṅgamaḥrelación con devotos; yarhicuando; tadāen ese momento; evasolamente; sat-gatauel objetivo supremo de la vida; para-avara-īśeel Señor del universo; tvayia Ti; jāyateaparece; ratiḥatracción.

Traducción

«“¡Oh, mi Señor! ¡oh, infalible Persona Suprema!, cuando una persona que vaga por los universos se capacita para liberarse de la existencia material, recibe la oportunidad de relacionarse con devotos. Cuando se relaciona con devotos, despierta en ella su atracción por Ti. Tú eres la Suprema Personalidad de Dios, el objetivo supremo de los devotos más elevados, el Señor del universo.”

Significado

Ésta es una cita del Śrīmad-Bhāgavatam (10.51.53).