CC Madhya-līlā 20.182
Bengalí
অপরিকলিতপূর্বঃ কশ্চমৎকারকারী
স্ফুরতু মম গরীয়ানেষ মাধুর্যপূরঃ ।
অয়মহমপি হন্ত প্রেক্ষ্য যং লুব্ধচেতাঃ
সরভসমুপভোক্তুং কাময়ে রাধিকেব ॥ ১৮২ ॥
স্ফুরতু মম গরীয়ানেষ মাধুর্যপূরঃ ।
অয়মহমপি হন্ত প্রেক্ষ্য যং লুব্ধচেতাঃ
সরভসমুপভোক্তুং কাময়ে রাধিকেব ॥ ১৮২ ॥
Texto
aparikalita-pūrvaḥ kaś camatkāra-kārī
sphuratu mama garīyān eṣa mādhurya-pūraḥ
ayam aham api hanta prekṣya yaṁ lubdha-cetāḥ
sarabhasam upabhoktuṁ kāmaye rādhikeva
sphuratu mama garīyān eṣa mādhurya-pūraḥ
ayam aham api hanta prekṣya yaṁ lubdha-cetāḥ
sarabhasam upabhoktuṁ kāmaye rādhikeva
Palabra por palabra
aparikalita — no experimentada; pūrvaḥ — anteriormente; kaḥ — quién; camatkāra-kārī — causando asombro; sphuratu — manifiesta; mama — Mía; garīyān — más grande; eṣaḥ — esta; mādhurya-pūraḥ — abundancia de dulzura; ayam — ésta; aham — Yo; api — incluso; hanta — ¡ay!; prekṣya — al ver; yam — lo cual; lubdha-cetāḥ — Mi mente confundida; sarabhasam — impetuosamente; upabhoktum — disfrutar; kāmaye — desea; rādhikā iva — como Śrīmatī Rādhārāṇī.
Traducción
«“¿Quién manifiesta esta abundancia de dulzura, mayor aún que la Mía? Es algo de lo que nunca antes se ha tenido experiencia y que causa el asombro de todos. ¡Ay de Mí!, Yo mismo, con la mente confusa de ver esa belleza, deseo impetuosamente disfrutar de ella como Śrīmatī Rādhārāṇī.”
Significado
Este verso, pronunciado por Vāsudeva en Dvārakā, ha sido recogido también por Śrīla Rūpa Gosvāmī en su Lalita-mādhava (8.34).