CC Madhya-līlā 2.36

যদা যাতো দৈবান্মধুরিপুরসৌ লোচনপথং
তদাস্মাকং চেতো মদনহতকেনাহৃতমভূৎ ।
পুনর্যস্মিন্নেষ ক্ষণমপি দৃশোরেতি পদবীং
বিধাস্যামস্তস্মিন্নখিলঘটিকা রত্নখচিতাঃ ॥ ৩৬ ॥
yadā yāto daivān madhu-ripur asau locana-pathaṁ
tadāsmākaṁ ceto madana-hatakenāhṛtam abhūt
punar yasminn eṣa kṣaṇam api dṛśor eti padavīṁ
vidhāsyāmas tasminn akhila-ghaṭikā ratna-khacitāḥ

Palabra por palabra

yadācuando; yātaḥentra en; daivātpor casualidad; madhu-ripuḥel enemigo del demonio Madhu; asauÉl; locana-pathamen la senda de los ojos; tadāen ese momento; asmākamnuestra; cetaḥconciencia; madana-hatakenapor el malvado Cupido; āhṛtamrobada; abhūtse ha vuelto; punaḥde nuevo; yasmincuando; eṣaḥKṛṣṇa; kṣaṇam apihasta por un momento; dṛśoḥde los ojos; etiva a; padavīmla senda; vidhāsyāmaḥharemos; tasminen ese momento; akhilatodas; ghaṭikāḥindicaciones de tiempo; ratna-khacitāḥadornadas con joyas.

Traducción

«Si, por casualidad, la trascendental forma de Kṛṣṇa entra en el campo de Mi visión, Mi corazón, herido por tantos golpes, caerá en manos de Cupido, la felicidad en persona. Como no pude ver la hermosa forma de Kṛṣṇa hasta la plena satisfacción de mi corazón, cuando vuelva a verla, decoraré las fases del tiempo con muchas joyas.»

Significado

Este es un verso hablado por Śrīmatī Rādhārāṇī en el Jagannātha-vallabha-nāṭaka (3.11), de Rāmānanda Rāya.