CC Antya-līlā 15.97

payo-rāśes tīre sphurad-upavanālī-kalanayā
muhur vṛndāraṇya-smaraṇa-janita-prema-vivaśaḥ
kvacit kṛṣṇāvṛtti-pracala-rasano bhakti-rasikaḥ
sa caitanyaḥ kiṁ me punar api dṛśor yāsyati padam

Palabra por palabra

payaḥ-rāśeḥcerca del mar; tīreen la playa; sphurathermoso; upavana-ālīun jardín; kalanayāal ver; muhuḥcontinuamente; vṛndāraṇyael bosque de Vṛndāvana; smaraṇa-janitapor recordar; prema-vivaśaḥverse sobrecogido de amor extático por Kṛṣṇa; kvacita veces; kṛṣṇadel santo nombre de Kṛṣṇa; āvṛttirepetición; pracalamuy atareada en; rasanaḥcuya lengua; bhakti-rasikaḥexperto en el servicio devocional; saḥese; caitanyaḥŚrī Caitanya Mahāprabhu; kimacaso; memíos; punaḥ apide nuevo; dṛśoḥde los ojos; yāsyatiirán; padamen el camino.

Traducción

«Śrī Caitanya Mahāprabhu es el más elevado de todos los devotos. A veces, mientras caminaba por la playa, veía un hermoso jardín cercano y lo confundía con el bosque de Vṛndāvana. Entonces Se veía completamente sobrecogido de amor extático por Kṛṣṇa y comenzaba a danzar y a cantar el santo nombre. Su lengua no se detenía ni por un instante mientras cantaba: “¡Kṛṣṇa!”, “¡Kṛṣṇa!”. ¿Alguna vez será de nuevo visible ante Mis ojos?.»

Significado

Esta cita es el sexto verso del primer Caitanyāṣṭaka de la Stava-mālā de Śrīla Rūpa Gosvāmī.