CC Ādi-līlā 7.15
Bengalí
এই তিন তত্ত্ব,—‘সর্বারাধ্য’ করি মানি ।
চতুর্থ যে ভক্ততত্ত্ব,—‘আরাধক’ জানি ॥ ১৫ ॥
চতুর্থ যে ভক্ততত্ত্ব,—‘আরাধক’ জানি ॥ ১৫ ॥
Texto
ei tina tattva, — ‘sarvārādhya’ kari māni
caturtha ye bhakta-tattva, — ‘ārādhaka’ jāni
caturtha ye bhakta-tattva, — ‘ārādhaka’ jāni
Palabra por palabra
Traducción
Los tres predominantes [Caitanya Mahāprabhu, Nityānanda Prabhu y Advaita Prabhu] son dignos de la adoración de todas las entidades vivientes, y el cuarto principio [Śrī Gadādhara Prabhu] debe considerarse Su adorador.
Significado
En su Anubhāṣya, Śrī Bhaktisiddhānta Sarasvatī Ṭhākura, al hablar sobre la verdad del Pañca-tattva, explica cómo se podría comprender que Śrī Caitanya Mahāprabhu sea el Supremo predominante y que Nityānanda Prabhu y Advaita Prabhu sean Sus subordinados y que al mismo tiempo también sean predominantes. El Señor Śrī Caitanya Mahāprabhu es el Señor Supremo, y Nityānanda Prabhu y Advaita Prabhu son manifestaciones del Señor Supremo. Todos Ellos son viṣṇu-tattva, el Supremo, y por tanto, dignos de la adoración de las entidades vivientes. Aunque las otras dos tattvas de la categoría del Pañca-tattva, es decir, śakti-tattva y jīva-tattva, representadas por Gadādhara y Śrīvāsa, sean adoradores del Señor Supremo, están en la misma categoría que Él, porque se ocupan eternamente en el servicio trascendental de amor al Señor.