CC Ādi-līlā 6.68

অপি বত মধুপুর্যামার্যপুত্রোঽধুনাস্তে
স্মরতি স পিতৃগেহান্‌ সৌম্য বন্ধূংশ্চ গোপান্‌ ।
ক্বচিদপি স কথাং নঃ কিঙ্করীণাং গৃণীতে
ভুজমগুরুসুগন্ধং মূর্ধ্ন্যধাস্যৎ কদা নু ॥ ৬৮ ॥
api bata madhu-puryām ārya-putro ’dhunāste
smarati sa pitṛ-gehān saumya bandhūṁś ca gopān
kvacid api sa kathāṁ naḥ kiṅkariṇāṁ gṛṇīte
bhujam aguru-sugandhaṁ mūrdhny adhāsyat kadā nu

Palabra por palabra

apiciertamente; batalamentable; madhu-puryāmen la ciudad de Mathurā; ārya-putraḥel hijo de Nanda Mahārāja; adhunāahora; āstereside; smaratirecuerda; saḥÉl; pitṛ-gehānla vida en la casa de Su padre; saumya¡oh, gran alma (Uddhava)!; bandhūnSus muchos amigos; cay; gopānlos pastorcillos; kvacitalgunas veces; apio; saḥÉl; kathāmhabla; naḥde nosotras; kiṅkarīṇāmde las sirvientas; gṛṇīterelata; bhujammano; aguru-su-gandhamque tiene la fragancia del aguru; mūrdhnien la cabeza; adhāsyatconservará; kadācuando; nutal vez.

Traducción

«¡Oh, Uddhava! Es lamentable en verdad que Kṛṣṇa resida en Mathurā. ¿Recuerda la vida en la casa de Su padre, y recuerda a Sus amigos, los pastorcillos de vacas? ¡Oh, gran alma! ¿Habla alguna vez de nosotras, Sus sirvientas? ¿Cuándo pondrá en nuestra cabeza Su mano perfumada de aguru?»

Significado

Este verso aparece en el Śrīmad-Bhāgavatam (10.47.21) en la sección conocida como la Bhramara-gītā. Cuando Uddhava fue a Vṛndāvana, Śrīmatī Rādhārāṇī, sobrecogida por Su separación de Kṛṣṇa, cantó de esta forma.