ŚB 9.18.20-21

तं वीरमाहौशनसी प्रेमनिर्भरया गिरा ।
राजंस्त्वया गृहीतो मे पाणि: परपुरञ्जय ॥ २० ॥
हस्तग्राहोऽपरो मा भूद् गृहीतायास्त्वया हि मे ।
एष ईशकृतो वीर सम्बन्धो नौ न पौरुष: ॥ २१ ॥
taṁ vīram āhauśanasī
prema-nirbharayā girā
rājaṁs tvayā gṛhīto me
pāṇiḥ para-purañjaya
hasta-grāho ’paro mā bhūd
gṛhītāyās tvayā hi me
eṣa īśa-kṛto vīra
sambandho nau na pauruṣaḥ

Synonyms

tama ele; vīramYayāti; āhadisse; auśanasīa filha de Uśa­nā Kavi, Śukrācārya; prema-nirbharayāsaturadas de amor e bonda­de; girācom essas palavras; rājanó rei; tvayāpor ti; gṛhītaḥaceita; meminha; pāṇiḥmão; para-purañjayao conquistador dos reinos alheios; hasta-grāhaḥaquele que aceitou minha mão; aparaḥoutro; não possa; bhūttornar-se; gṛhītāyāḥaceita; tvayāpor ti; hina verdade; mede mim; eṣaḥisto; īśa-kṛtaḥarranjo da providência; vīraó grande herói; sambandhaḥrelação; naunossa; nanão; pauruṣaḥalgo feito pelo homem.

Translation

Com palavras saturadas de amor e afeição, Devayānī disse ao rei Yayāti: Ó grande herói, ó rei, conquistador das cidades dos teus ini­migos, aceitando minha mão, aceitaste-me como tua esposa. Não deixes que nenhuma outra pessoa me toque, pois nossa relação como esposo e esposa é arranjo da providência, e não de algum ser humano.

Purport

SIGNIFICADO—Enquanto retirava Devayānī do poço, o rei Yayāti na certa deve ter apreciado sua beleza juvenil e, portanto, talvez lhe tenha pergun­tado a que casta ela pertencia. Assim, Devayānī teria imediatamente respondido: “Já nos casamos porque aceitaste minha mão.” Unir as mãos da noiva e do noivo é um sistema que existe perpetuamente em todas as sociedades. Por conseguinte, logo que Yayāti aceitou a mão de Devayānī, eles poderiam ser considerados casados. Como estava enamorada do herói Yayāti, Devayānī pediu-lhe que não mu­dasse de ideia, nem deixasse que outrem viesse casar-se com ela.