ŚB 10.89.8-9
Devanagari
शयानं श्रिय उत्सङ्गे पदा वक्षस्यताडयत् ।
तत उत्थाय भगवान् सह लक्ष्म्या सतां गति: ॥ ८ ॥
स्वतल्पादवरुह्याथ ननाम शिरसा मुनिम् ।
आह ते स्वागतं ब्रह्मन् निषीदात्रासने क्षणम् ।
अजानतामागतान् व: क्षन्तुमर्हथ न: प्रभो ॥ ९ ॥
तत उत्थाय भगवान् सह लक्ष्म्या सतां गति: ॥ ८ ॥
स्वतल्पादवरुह्याथ ननाम शिरसा मुनिम् ।
आह ते स्वागतं ब्रह्मन् निषीदात्रासने क्षणम् ।
अजानतामागतान् व: क्षन्तुमर्हथ न: प्रभो ॥ ९ ॥
Verse text
śayānaṁ śriya utsaṅge
padā vakṣasy atāḍayat
tata utthāya bhagavān
saha lakṣmyā satāṁ gatiḥ
padā vakṣasy atāḍayat
tata utthāya bhagavān
saha lakṣmyā satāṁ gatiḥ
sva-talpād avaruhyātha
nanāma śirasā munim
āha te svāgataṁ brahman
niṣīdātrāsane kṣaṇam
ajānatām āgatān vaḥ
kṣantum arhatha naḥ prabho
nanāma śirasā munim
āha te svāgataṁ brahman
niṣīdātrāsane kṣaṇam
ajānatām āgatān vaḥ
kṣantum arhatha naḥ prabho
Synonyms
śayānam — que estava deitado; śriyaḥ — da deusa da fortuna; utsaṅge — no colo; padā — com seu pé; vakṣasi — Seu peito; atāḍayat — chutou; tataḥ — então; utthāya — levantando-Se; bhagavān — a Personalidade de Deus; saha lakṣmyā — juntamente com a deusa Lakṣmī; satām — dos devotos puros; gatiḥ — o destino; sva — dEle; talpāt — da cama; avaruhya — descendo; atha — então; nanāma — prostrou-Se; śirasā — com Sua cabeça; munim — ao sábio; āha — Ele disse; te — a ti; su-āgatam — bem-vindo; brahman — ó brāhmaṇa; niṣīda — por favor, senta-te; atra — neste; āsane — assento; kṣaṇam — por um momento; ajānatām — que não percebemos; āgatān — chegada; vaḥ — de vós; kṣantum — de perdoar; arhatha — deves fazer o favor; naḥ — a nós; prabho — ó mestre.
Translation
Chegando lá, ele foi até o Senhor Supremo, que estava deitado com Sua cabeça no colo de Sua consorte, Śrī, e chutou-Lhe o peito. O Senhor, então, levantou-Se, juntamente com a deusa Lakṣmī, em sinal de respeito. Descendo da cama, aquela meta suprema de todos os devotos puros prostrou-Se diante do sábio e disse-lhe: “Sê bem-vindo, brāhmaṇa. Por favor, senta-te nesta cadeira e descansa um pouco. Tem a bondade de perdoar-nos, caro senhor, por não termos notado a tua chegada.”
Purport
SIGNIFICADO—Segundo Śrīla Jīva Gosvāmī, na época desse passatempo, Bhṛgu Muni ainda não se tornara um vaiṣṇava puro; de outro modo, ele não teria agido de forma tão imprudente com o Senhor Supremo. O Senhor Viṣṇu não estava apenas descansando, senão que estava deitado com a cabeça no colo de Sua esposa. O fato de Bhṛgu golpeá-lO naquela posição – e não com a mão, mas com o pé – foi pior do que qualquer outra ofensa que Bhṛgu pudesse ter imaginado.
Śrīla Prabhupāda comenta: “Evidentemente, o Senhor Viṣṇu é completamente misericordioso. Ele não ficou irado com as atividades de Bhṛgu Muni, pois esse era um grande brāhmaṇa. Um brāhmaṇa deve ser perdoado mesmo que às vezes cometa uma ofensa, e o Senhor Viṣṇu deu o exemplo. Porém, afirma-se que, desde a época deste incidente, a deusa da fortuna, Lakṣmī, não se mostra muito bem disposta em relação aos brāhmaṇas, e, porque a deusa da fortuna nega-lhes as suas bênçãos, os brāhmaṇas em geral são muito pobres.”