ŚB 9.14.28

निशम्याक्रन्दितं देवी पुत्रयोर्नीयमानयो: ।
हतास्म्यहं कुनाथेन नपुंसा वीरमानिना ॥ २८ ॥
niśamyākranditaṁ devī
putrayor nīyamānayoḥ
hatāsmy ahaṁ kunāthena
napuṁsā vīra-māninā

Palabra por palabra

niśamyaal escuchar; ākranditamel llanto (por ser robados); devīUrvaśī; putrayoḥde aquellos dos corderos, que ella trataba como a hijos; nīyamānayoḥcuando los robaban; hatāmatada; asmisoy; ahamyo; ku-nāthenabajo la protección de un mal marido; na-puṁsāpor el eunuco; vīra-mānināaunque se cree un héroe.

Traducción

Urvaśī trataba a los corderitos como a sus propios hijos. Por eso, al escuchar su llanto de angustia mientras los gandharvas los robaban, Urvaśī se dirigió a su esposo con palabras ásperas: «Ahora me están matando —dijo—, bajo la protección de un marido indigno, que se cree un gran héroe pero es un cobarde y un eunuco».