ŚB 6.10.31

कालोपपन्नां रुचिरां मनस्विनां
जगाद वाचं पुरुषप्रवीर: ।
हे विप्रचित्ते नमुचे पुलोमन्
मयानर्वञ्छम्बर मे श‍ृणुध्वम् ॥ ३१ ॥
kālopapannāṁ rucirāṁ manasvināṁ
jagāda vācaṁ puruṣa-pravīraḥ
he vipracitte namuce puloman
mayānarvañ chambara me śṛṇudhvam

Palabra por palabra

kāla-upapannāmadecuadas al momento y las circunstancias; rucirāmmuy hermosas; manasvināma las grandes personalidades, de mente profunda; jagādahabló; vācampalabras; puruṣa-pravīraḥel héroe entre los héroes, Vṛtrāsura; he¡oh!; vipracitteVipracitti; namuce¡oh, Namuci!; puloman¡oh, Pulomā!; maya¡oh, Maya!; anarvan¡oh, Anarvā!; śambara¡oh, Śambara!; mede mí; śṛṇudhvampor favor, escuchen.

Traducción

Conforme a su posición, al momento y a las circunstancias, Vṛtrāsura, el héroe entre los héroes, pronunció palabras dignas de la aprobación de hombres reflexivos. Vṛtrāsura llamó a los héroes de los demonios: «¡Oh, Vipracitti!, ¡oh, Namuci!, ¡oh, Pulomā!, ¡oh, Maya, Anarvā y Śambara!, por favor, escúchenme y no huyan!».