ŚB 4.13.15-16
Devanagari
स चक्षु: सुतमाकूत्यां पत्न्यां मनुमवाप ह ।
मनोरसूत महिषी विरजान्नड्वला सुतान् ॥ १५ ॥
पुरुं कुत्सं त्रितं द्युम्नं सत्यवन्तमृतं व्रतम् ।
अग्निष्टोममतीरात्रं प्रद्युम्नं शिबिमुल्मुकम् ॥ १६ ॥
मनोरसूत महिषी विरजान्नड्वला सुतान् ॥ १५ ॥
पुरुं कुत्सं त्रितं द्युम्नं सत्यवन्तमृतं व्रतम् ।
अग्निष्टोममतीरात्रं प्रद्युम्नं शिबिमुल्मुकम् ॥ १६ ॥
Texto
sa cakṣuḥ sutam ākūtyāṁ
patnyāṁ manum avāpa ha
manor asūta mahiṣī
virajān naḍvalā sutān
patnyāṁ manum avāpa ha
manor asūta mahiṣī
virajān naḍvalā sutān
puruṁ kutsaṁ tritaṁ dyumnaṁ
satyavantam ṛtaṁ vratam
agniṣṭomam atīrātraṁ
pradyumnaṁ śibim ulmukam
satyavantam ṛtaṁ vratam
agniṣṭomam atīrātraṁ
pradyumnaṁ śibim ulmukam
Palabra por palabra
saḥ — él (Sarvatejā); cakṣuḥ — llamado Cakṣuḥ; sutam — hijo; ākūtyām — en Ākūti; patnyām — esposa; manum — Cākṣuṣa Manu; avāpa — obtuvo; ha — en verdad; manoḥ — de Manu; asūta — fue madre de; mahiṣī — reina; virajān — sin pasión; naḍvalā — Naḍvalā; sutān — hijos; purum — Puru; kutsam — Kutsa; tritam — Trita; dyumnam — Dyumna; satyavantam — Satyavān; ṛtam — Ṛta; vratam — Vrata; agniṣṭomam — Agniṣṭoma; atīrātram — Atīrātra; pradyumnam — Pradyumna; śibim — Śibi; ulmukam — Ulmuka.
Traducción
La esposa de Sarvatejā, Ākūti, fue madre de un hijo que se llamó Cākṣuṣa, quien, al final del milenio de Manu, pasó a ser el sexto manu. Naḍvalā, la esposa de Cākṣuṣa Manu, fue madre de los siguientes hijos, que eran intachables: Puru, Kutsa, Trita, Dyumna, Satyavān, Ṛta, Vrata, Agniṣṭoma, Atīrātra, Pradyumna, Śibi y Ulmuka.