ŚB 3.19.7

स तं निशाम्यात्तरथाङ्गमग्रतो
व्यवस्थितं पद्मपलाशलोचनम् ।
विलोक्य चामर्षपरिप्लुतेन्द्रियो
रुषा स्वदन्तच्छदमादशच्छ्‌वसन् ॥ ७ ॥
sa taṁ niśāmyātta-rathāṅgam agrato
vyavasthitaṁ padma-palāśa-locanam
vilokya cāmarṣa-pariplutendriyo
ruṣā sva-danta-cchadam ādaśac chvasan

Palabra por palabra

saḥaquel demonio; tama la Suprema Personalidad de Dios; niśāmyatras ver; ātta-rathāṅgamarmado con el disco Sudarśana; agrataḥante él; vyavasthitamerguido; padmaflor de loto; palāśapétalos; locanamojos; vilokyatras ver; cay; amarṣapor la indignación; pariplutasobrecogidos; indriyaḥsus sentidos; ruṣācon gran resentimiento; sva-danta-chadamsu propio labio; ādaśatmordía; śvasansilbando.

Traducción

Cuando el demonio vio erguido ante él y armado con Su disco Sudarśana a la Personalidad de Dios, cuyos ojos eran exactamente como pétalos de loto, sus sentidos se sobrecogieron de indignación. Comenzó a silbar como una serpiente, y se mordió el labio lleno de resentimiento.