ŚB 10.5.22

पूजित: सुखमासीन: पृष्ट्वानामयमाद‍ृत: ।
प्रसक्तधी: स्वात्मजयोरिदमाह विशाम्पते ॥ २२ ॥
pūjitaḥ sukham āsīnaḥ
pṛṣṭvānāmayam ādṛtaḥ
prasakta-dhīḥ svātmajayor
idam āha viśāmpate

Palabra por palabra

pūjitaḥVasudeva, que había recibido aquella calurosa bienvenida; sukham āsīnaḥhabiendo recibido un lugar en que sentarse cómodamente; pṛṣṭvāpreguntar; anāmayampreguntas llenas de buenos augurios; ādṛtaḥhabiendo sido honrado y recibido respetuosamente; prasakta-dhīḥdebido a su intenso apego; sva-ātmajayoḥhacia sus hijos, Kṛṣṇa y Balarāma; idamlo siguiente; āhapreguntó; viśām-pate¡oh, Mahārāja Parīkṣit!.

Traducción

¡Oh, Mahārāja Parīkṣit!, después de que Nanda Mahārāja le recibiese y le ofreciese los honores de la bienvenida, Vasudeva se sentó lleno de paz, y preguntó acerca de sus dos hijos, por los que sentía un intenso amor.