ŚB 10.12.2
Devanagari
तेनैव साकं पृथुका: सहस्रश:
स्निग्धा: सुशिग्वेत्रविषाणवेणव: ।
स्वान् स्वान् सहस्रोपरिसङ्ख्ययान्वितान्
वत्सान् पुरस्कृत्य विनिर्ययुर्मुदा ॥ २ ॥
स्निग्धा: सुशिग्वेत्रविषाणवेणव: ।
स्वान् स्वान् सहस्रोपरिसङ्ख्ययान्वितान्
वत्सान् पुरस्कृत्य विनिर्ययुर्मुदा ॥ २ ॥
Texto
tenaiva sākaṁ pṛthukāḥ sahasraśaḥ
snigdhāḥ suśig-vetra-viṣāṇa-veṇavaḥ
svān svān sahasropari-saṅkhyayānvitān
vatsān puraskṛtya viniryayur mudā
snigdhāḥ suśig-vetra-viṣāṇa-veṇavaḥ
svān svān sahasropari-saṅkhyayānvitān
vatsān puraskṛtya viniryayur mudā
Palabra por palabra
tena — Él; eva — en verdad; sākam — acompañado por; pṛthukāḥ — los niños; sahasraśaḥ — por los miles; snigdhāḥ — muy atractivos; su — hermosos; śik — bolsas de almuerzo; vetra — varas para dirigir a los terneros; viṣāṇa — cuernos; veṇavaḥ — flautas; svān svān — sus respectivos; sahasra-upari-saṅkhyayā anvitān — más de mil; vatsān — a los terneros; puraḥ-kṛtya — llevando delante; viniryayuḥ — salieron; mudā — con gran placer.
Traducción
En esa ocasión, miles de vaqueritos salieron de sus hogares en Vrajabhūmi y se unieron a Kṛṣṇa, llevando ante ellos sus miles de grupos de terneros. Todos los niños eran muy hermosos y, además de las bolsas con el almuerzo, llevaban cornetas, flautas y varas para guiar a los terneros.