ŚB 10.11.43

गृहीत्वापरपादाभ्यां सहलाङ्गूलमच्युत: ।
भ्रामयित्वा कपित्थाग्रे प्राहिणोद्गतजीवितम् ।
स कपित्थैर्महाकाय: पात्यमानै: पपात ह ॥ ४३ ॥
gṛhītvāpara-pādābhyāṁ
saha-lāṅgūlam acyutaḥ
bhrāmayitvā kapitthāgre
prāhiṇod gata-jīvitam
sa kapitthair mahā-kāyaḥ
pātyamānaiḥ papāta ha

Palabra por palabra

gṛhītvāatrapar; apara-pādābhyāmpor las patas traseras; sahajunto con; lāṅgūlamla cola; acyutaḥKṛṣṇa, la Suprema Personalidad de Dios; bhrāmayitvāhacer dar vueltas con mucha fuerza; kapittha-agrea lo alto de un árbol kapittha; prāhiṇotlo lanzó; gata-jīvitamel cuerpo sin vida; saḥese demonio; kapitthaiḥcon los árboles kapittha; mahā-kāyaḥadoptó un cuerpo enorme; pātyamānaiḥy mientras el árbol caía; papāta hacayó muerto al suelo..

Traducción

Entonces, Śrī Kṛṣṇa sujetó al demonio por las patas traseras y la cola, hizo girar el cuerpo del demonio con mucha fuerza hasta que murió, y lo lanzó a lo alto de un árbol kapittha, que se vino abajo junto con el cuerpo del demonio, que había adoptado una forma enorme.

Significado

Kṛṣṇa mató al demonio de esa forma para que cayesen las frutas kapittha, de modo que Él, Balarāma y los demás niños pudieran aprovechar la oportunidad para comerlas. La kapittha recibe a veces el nombre de kṣatbelphala. La pulpa de esa fruta es muy sabrosa. Es dulce y agria a la vez, y a todo el mundo le gusta.