ŚB 1.7.51

तत्राहामर्षितो भीमस्तस्य श्रेयान् वध: स्मृत: ।
न भर्तुर्नात्मनश्चार्थे योऽहन् सुप्तान् शिशून् वृथा ॥ ५१ ॥
tatrāhāmarṣito bhīmas
tasya śreyān vadhaḥ smṛtaḥ
na bhartur nātmanaś cārthe
yo ’han suptān śiśūn vṛthā

Palabra por palabra

tatradespués de eso; āhadijo; amarṣitaḥiracundo; bhīmaḥBhīma; tasyasu; śreyānbien máximo; vadhaḥmatando; smṛtaḥregistrado; nano; bhartuḥdel amo; nano; ātmanaḥde su propio ser; cay; arthepor el bien de; yaḥaquel que; ahanmató; suptāndurmiendo; śiśūnniños; vṛthāsin ningún fin.

Traducción

Bhīma, sin embargo, no estuvo de acuerdo con ellos, y recomendó matar a ese criminal, el cual, iracundo y sin ningún fin ni provecho alguno para él ni para su amo, había asesinado a unos niños que dormían.