CC Madhya-līlā 25.128

বিসৃজতি হৃদয়ং ন যস্য সাক্ষাং
দ্ধরিরবশাভিহিতোঽপ্যঘৌঘনাশঃ ।
প্রণয়রসনয়া ধৃতাঙ্ঘ্রিপদ্মঃ
স ভবতি ভাগবতপ্রধান উক্তঃ ॥ ১২৮ ॥
visṛjati hṛdayaṁ na yasya sākṣād
dharir avaśābhihito ’py aghaugha-nāśaḥ
praṇaya-rasanayā dhṛtāṅghri-padmaḥ
sa bhavati bhāgavata-pradhāna uktaḥ

Palabra por palabra

visṛjatiabandona; hṛdayamel corazón; nano; yasyacuyo; sākṣātdirectamente; hariḥla Suprema Personalidad de Dios; avaśa-abhihitaḥque es glorificado de forma automática o sin atención; apiaunque; agha-ogha-nāśaḥque destruye toda clase de ofensas no auspiciosas para el devoto; praṇaya-rasanayācon la cuerda del amor; dhṛta-aṅghri-padmaḥcuyos pies de loto son atados; saḥese devoto; bhavaties; bhāgavata-pradhānaḥel devoto más elevado; uktaḥse dice.

Traducción

«“Hari, la Suprema Personalidad de Dios, que destruye todo lo que no es auspicioso para Su devoto, no abandona el corazón de Sus devotos incluso si ellos no ponen la debida atención al recordarle y cantar acerca de Él. Eso se debe a que la cuerda del amor mantiene al Señor siempre atado al corazón de los devotos. A esos devotos se les debe considerar muy elevados.

Significado

Esta cita pertenece al Śrīmad-Bhāgavatam (11.2.55).