CC Madhya-līlā 19.134
Bengalí
হৃদি যস্য প্রেরণয়া প্রবর্তিতোঽহং বরাকরূপোঽপি ।
তস্য হরেঃ পদকমলং বন্দে চৈতন্যদেবস্য ॥ ১৩৪ ॥
তস্য হরেঃ পদকমলং বন্দে চৈতন্যদেবস্য ॥ ১৩৪ ॥
Texto
hṛdi yasya preraṇayā pravartito ’haṁ varāka-rūpo ’pi
tasya hareḥ pada-kamalaṁ vande caitanya-devasya
tasya hareḥ pada-kamalaṁ vande caitanya-devasya
Palabra por palabra
hṛdi — dentro del corazón; yasya — de quien (de la Suprema Personalidad de Dios, que da a Sus devotos puros la inteligencia para propagar el movimiento para la conciencia de Kṛṣṇa); preraṇayā — por la inspiración; pravartitaḥ — ocupado; aham — yo; varāka — insignificante y bajo; rūpaḥ — Rūpa Gosvāmī; api — aunque; tasya — de Él; hareḥ — que es el Señor Hari, la Suprema Personalidad de Dios; pada-kamalam — a los pies de loto; vande — ofrezco oraciones; caitanya-devasya — de Śrī Caitanya Mahāprabhu.
Traducción
«Aunque soy el más bajo de los hombres y no poseo conocimiento, me ha sido concedida, con gran misericordia, la inspiración para escribir obras literarias trascendentales acerca del servicio devocional. Por ello ofrezco reverencias a los pies de loto de Śrī Caitanya Mahāprabhu, la Suprema Personalidad de Dios, quien me ha dado la oportunidad de escribir estos libros.»