CC Madhya-līlā 11.32

দুরাপা হ্যল্পতপসঃ সেবা বৈকুণ্ঠবর্ত্মসু ।
যত্রোপগীয়তে নিত্যং দেবদেবো জনার্দনঃ ॥ ৩২ ॥
durāpā hy alpa-tapasaḥ
sevā vaikuṇṭha-vartmasu
yatropagīyate nityaṁ
deva-devo janārdanaḥ

Palabra por palabra

durāpāmuy difícil de obtener; hiciertamente; alpa-tapasaḥpor una persona no avanzada en la vida espiritual; sevāservicio; vaikuṇṭha-vartmasua personas que siguen la senda que va de regreso al hogar, de vuelta a Dios; yatradonde; upagīyatees adorado y glorificado; nityamregularmente; deva-devaḥla Suprema Personalidad de Dios; janārdanaḥel Señor Kṛṣṇa.

Traducción

durāpā—muy difícil de obtener; hi—ciertamente; alpa-tapasaḥ—por una persona no avanzada en la vida espiritual; sevā—servicio; vaikuṇṭha-vartmasu—a personas que siguen la senda que va de regreso al hogar, de vuelta a Dios; yatra—donde; upagīyate—es adorado y glorificado; nityam—regularmente; deva-devaḥ—la Suprema Personalidad de Dios; janārdanaḥ—el Señor Kṛṣṇa.

Significado

Este verso es una cita del Śrīmad-Bhāgavatam (3.7.20). Fue hablado por Vidura en su conversación con Maitreya Ṛṣi, un gran devoto del Señor.