CC Madhya-līlā 10.178

অদ্বৈতবীথীপথিকৈরুপাস্যাঃ, স্বানন্দসিংহাসন-লব্ধদীক্ষাঃ ।
শঠেন কেনাপি বয়ং হঠেন, দাসীকৃতা গোপবধূবিটেন ॥ ১৭৮ ॥
advaita-vīthī-pathikair upāsyāḥ
svānanda-siṁhāsana-labdha-dīkṣāḥ
śaṭhena kenāpi vayaṁ haṭhena
dāsī-kṛtā gopa-vadhū-viṭena

Palabra por palabra

advaita-vīthīde la senda del monismo; pathikaiḥpor quienes siguen; upāsyāḥdigno de adoración; sva-ānandade la autorrealización; siṁha-āsanaen el trono; labdha-dīkṣāḥser iniciado; śaṭhenapor un embustero; kena-apialguno; vayamyo; haṭhenapor la fuerza; dāsī-kṛtāconvertido en sirvienta; gopa-vadhū-viṭenapor un muchacho que Se dedica a bromear con las gopīs.

Traducción

Brahmānanda Bhāratī concluyó: «“Aunque recibí la adoración de quienes siguen la senda del monismo, y aunque fui iniciado en la autorrealización mediante el sistema de yoga, un astuto muchacho que está siempre de bromas con las gopīs me ha convertido por la fuerza en una sirvienta”».

Significado

Este verso fue escrito por Bilvamaṅgala Ṭhākura. Se cita en el Bhakti-rasāmṛta-sindhu (3.1.44).