CC Antya-līlā 19.76

svakīyasya prāṇārbuda-sadṛśa-goṣṭhasya virahāt
pralāpān unmādāt satatam ati kurvan vikala-dhīḥ
dadhad bhittau śaśvad vadana-vidhu-gharṣeṇa rudhiraṁ
kṣatotthaṁ gaurāṅgo hṛdaya udayan māṁ madayati

Palabra por palabra

svakīyasyaSus propias; prāṇa-arbudaincontables respiraciones de vida; sadṛśacomo; goṣṭhasyade Vṛndāvana; virahātdebido a la separación; pralāpāndesvaríos; unmādātdebido a la locura; satatamsiempre; atimucho; kurvanhacer; vikala-dhīḥcuya inteligencia estaba perturbada; dadhatque rezumaba; bhittauen las paredes; śaśvatsiempre; vadana-vidhude Su cara de loto; gharṣeṇapor frotar; rudhiramsangre; kṣata-utthamque mana de las heridas; gaurāṅgaḥel Señor Śrī Caitanya Mahāprabhu; hṛdayeen mi corazón; udayansurgiendo; māma mí; madayatienloquece.

Traducción

«Debido a la separación de Sus muchos amigos de Vṛndāvana, que eran como Su vida misma, Śrī Caitanya Mahāprabhu desvariaba como un loco. Su inteligencia se había transformado. Día y noche lastimaba Su cara de luna contra las paredes, y Se hería y sangraba. Que ese Śrī Caitanya Mahāprabhu brote en mi corazón y me vuelva loco de amor.»