CC Ādi-līlā 6.60
Bengalí
মনসো বৃত্তয়ো নঃ স্যুঃ কৃষ্ণপাদাম্বুজাশ্রয়াঃ ।
বাচোঽভিধায়িনীর্নাম্নাং কায়স্তৎপ্রহ্বণাদিষু ॥ ৬০ ॥
বাচোঽভিধায়িনীর্নাম্নাং কায়স্তৎপ্রহ্বণাদিষু ॥ ৬০ ॥
Texto
manaso vṛttayo naḥ syuḥ
kṛṣṇa-pādāmbujāśrayāḥ
vāco ’bhidhāyinīr nāmnāṁ
kāyas tat-prahvaṇādiṣu
kṛṣṇa-pādāmbujāśrayāḥ
vāco ’bhidhāyinīr nāmnāṁ
kāyas tat-prahvaṇādiṣu
Palabra por palabra
manasaḥ — de la mente; vṛttayaḥ — actividades (pensar, sentir y desear); naḥ — de nosotros; syuḥ — que haya; kṛṣṇa — de Śrī Kṛṣṇa; pāda-ambuja — los pies de loto; āśrayāḥ — aquellos que se refugian en; vācaḥ — las palabras; abhidhāyinīḥ — hablando; nāmnām — de Sus santos nombres; kāyaḥ — el cuerpo; tat — a Él; prahvaṇa-ādiṣu — postrándose ante Él, etc.
Traducción
«Que nuestras mentes estén apegadas a los pies de loto de tu Señor Kṛṣṇa, que nuestras lenguas canten Sus santos nombres, y que nuestros cuerpos se postren ante Él.