CC Ādi-līlā 4.66
Bengalí
সত্ত্বং বিশুদ্ধং বসুদেবশব্দিতং
যদীয়তে তত্র পুমানপাবৃতঃ ।
সত্ত্বে চ তস্মিন্ ভগবান্ বাসুদেবো
হ্যধোক্ষজো মে মনসা বিধীয়তে ॥ ৬৬ ॥
যদীয়তে তত্র পুমানপাবৃতঃ ।
সত্ত্বে চ তস্মিন্ ভগবান্ বাসুদেবো
হ্যধোক্ষজো মে মনসা বিধীয়তে ॥ ৬৬ ॥
Texto
sattvaṁ viśuddhaṁ vasudeva-śabditaṁ
yad īyate tatra pumān apāvṛtaḥ
sattve ca tasmin bhagavān vāsudevo
hy adhokṣajo me manasā vidhīyate
yad īyate tatra pumān apāvṛtaḥ
sattve ca tasmin bhagavān vāsudevo
hy adhokṣajo me manasā vidhīyate
Palabra por palabra
sattvam — existencia; viśuddham — pura; vasudeva-śabditam — llamada vasudeva; yat — de la cual; īyate — aparece; tatra — en esa; pumān — la Suprema Personalidad de Dios; apāvṛtaḥ — sin cubierta alguna; sattve — en bondad; ca — y; tasmin — esa; bhagavān — la Suprema Personalidad de Dios; vāsudevaḥ — Vāsudeva; hi — ciertamente; adhokṣajaḥ — que está más allá de los sentidos; me — mi; manasā — por la mente; vidhīyate — se logra.
Traducción
«La condición de la bondad pura [śuddha-sattva] en la que la Suprema Personalidad de Dios aparece sin cubierta alguna, se llama vasudeva. En ese estado puro, el Dios Supremo, que está más allá de los sentidos materiales y al que se conoce como Vāsudeva, es percibido por mi mente.»
Significado
Este verso del Śrīmad-Bhāgavatam (4.3.23), el cual fue pronunciado por Śiva cuando condenó a Dakṣa, el padre de Satī, por oponerse a Viṣṇu, confirma, sin duda alguna, que Śrī Kṛṣṇa, Su nombre, Su fama, Sus cualidades y todo lo que se refiere a Sus enseres, existen en la sandhinī-śakti de la potencia interna del Señor.