CC Ādi-līlā 4.196

উপেত্য পথি সুন্দরীততিভিরাভিরভ্যর্চিতং
স্মিতাঙ্কুরকরম্বিতৈর্নটদপাঙ্গভঙ্গীশতৈঃ ।
স্তন–স্তবকসঞ্চরন্নয়নচঞ্চরীকাঞ্চলং
ব্রজে বিজয়িনং ভজে বিপিনদেশতঃ কেশবম্‌ ॥ ১৯৬ ॥
upetya pathi sundarī-tatibhir ābhir abhyarcitaṁ
smitāṅkura-karambitair naṭad-apāṅga-bhaṅgī-śataiḥ
stana-stavaka-sañcaran-nayana-cañcarīkāñcalaṁ
vraje vijayinaṁ bhaje vipina-deśataḥ keśavam

Palabra por palabra

upetyahabiendo subido a sus palacios; pathien el sendero; sundarī-tatibhiḥ ābhiḥpor las mujeres de Vraja; abhyarcitamque es adorado; smita-aṅkura-karambitaiḥmezclado con dulces sonrisas; naṭatdanzando; apāṅgade miradas; bhaṅgī-śataiḥcon cien maneras; stana-stavakala gran cantidad de pechos; sañcaratdeambulando; nayanade los dos ojos; cañcarīkacomo abejas; añcalamÉl, cuyos rabillos; vrajeen Vraja; vijayinamviniendo; bhajeyo adoro; vipina-deśataḥdel bosque; keśavamel Señor Keśava.

Traducción

«Adoro al Señor Keśava. Al volver del bosque de Vraja, es adorado por las gopīs, que suben a las terrazas de sus palacios y salen a Su encuentro en el sendero con cien maneras saltarinas de mirar, y dulces sonrisas. El rabillo de Sus ojos vuela errante, como dos grandes abejas negras, en torno a los pechos de las gopīs.»

Significado

Esta descripción aparece en el Keśavāṣṭaka (8) del Stava-mālā, escrito por Śrilā Rūpa Gosvāmī.