CC Ādi-līlā 16.71
Bengalí
রসালঙ্কারবৎ কাব্যং দোষযুক্ চেদ্বিভূষিতম্ ।
স্যাদ্বপুঃ সুন্দরমপি শ্বিত্রেণৈকেন দুর্ভগম্ ॥ ৭১ ॥
স্যাদ্বপুঃ সুন্দরমপি শ্বিত্রেণৈকেন দুর্ভগম্ ॥ ৭১ ॥
Texto
rasālaṅkāra-vat kāvyaṁ
doṣa-yuk ced vibhūṣitam
syād vapuḥ sundaram api
śvitreṇaikena durbhagam
doṣa-yuk ced vibhūṣitam
syād vapuḥ sundaram api
śvitreṇaikena durbhagam
Palabra por palabra
rasa — con humores; alaṅkāra-vat — con ornamentos (metáforas, símiles, etc.); kāvyam — poesía; doṣa-yuk — defectuosa; cet — si; vibhūṣitam — muy hermosamente decorada; syāt — se vuelve así; vapuḥ — el cuerpo; sundaram — hermoso; api — aunque; śvitreṇa — por una mancha blanca de lepra; ekena — una; durbhagam — desafortunado.
Traducción
«“Así como una sola mancha de lepra vuelve desafortunado un cuerpo aunque esté muy bien engalanado con ornamentos, un solo defecto inutiliza un poema entero, a pesar de aliteraciones, símiles y metáforas.’’