Bg. 18.36

सुखं त्विदानीं त्रिविधं श‍ृणु मे भरतर्षभ ।
अभ्यासाद्रमते यत्र दु:खान्तं च निगच्छति ॥ ३६ ॥
sukhaṁ tv idānīṁ tri-vidhaṁ
śṛṇu me bharatarṣabha
abhyāsād ramate yatra
duḥkhāntaṁ ca nigacchati

Palabra por palabra

sukhamfelicidad; tupero; idānīmahora; tri-vidhamde tres clases; śṛṇuoye; mea Mí; bharata-ṛṣabha¡oh, tú, el mejor entre los Bhāratas!; abhyāsātmediante la práctica; ramatese disfruta; yatradonde; duḥkhade la aflicción; antamel fin; catambién; nigacchatise gana.

Traducción

¡Oh, tú, el mejor de los Bhāratas!, por favor, óyeme hablar ahora de las tres clases de felicidad con las que el alma condicionada disfruta, y con las que a veces llega al final de todas las congojas.

Significado

El alma condicionada trata de disfrutar de la felicidad material una y otra vez. En consecuencia, ella mastica lo masticado. Pero, a veces, en el transcurso de ese disfrute, se llega a liberar del enredo material por relacionarse con una gran alma. En otras palabras, un alma condicionada siempre está dedicada a algún tipo de complacencia de los sentidos, pero cuando ella entiende, mediante una buena compañía, que esa complacencia es solo una repetición de lo mismo, y se le despierta su verdadera conciencia de Kṛṣṇa, a veces se libera de esa supuesta felicidad repetitiva.