ШБ 7.2.18-19

शकुनिं शम्बरं धृष्टिं भूतसन्तापनं वृकम् ।
कालनाभं महानाभं हरिश्मश्रुमथोत्कचम् ॥ १८ ॥
तन्मातरं रुषाभानुं दितिं च जननीं गिरा ।
श्लक्ष्णया देशकालज्ञ इदमाह जनेश्वर ॥ १९ ॥
ш́акуним̇ ш́амбарам̇ дхр̣шт̣им̇
бхӯтасанта̄панам̇ вр̣кам
ка̄лана̄бхам̇ маха̄на̄бхам̇
хариш́маш́рум атхоткачам
тан-ма̄тарам̇ руша̄бха̄нум̇
дитим̇ ча джананӣм̇ гира̄
ш́лакшн̣айа̄ деш́а-ка̄ла-джн̃а
идам а̄ха джанеш́вара

Пословный перевод

ш́акунимШакуни; ш́амбарамШамбара; дхр̣шт̣имДхришти; бхӯтасанта̄панамБхутасантапана; вр̣камВрика; ка̄лана̄бхамКаланабха; маха̄на̄бхамМаханабха; хариш́маш́румХаришмашру; атхаа также; уткачамУткача; тат-ма̄тарамих мать; руша̄бха̄нумРушабхану; дитимДити; чаи; джананӣммать; гира̄речью; ш́лакшн̣айа̄ласковой; деш́а-ка̄ла- джн̃ах̣тот, который хорошо знает, как действовать в соответствии со временем и обстоятельствами; идамэто; а̄хасказал; джана-ӣш́варао царь.

Перевод

О царь, Хираньякашипу был страшно разгневан, но, оставаясь великим политиком, он прекрасно знал, как действовать с учетом времени и обстоятельств. Приятными речами он начал успокаивать своих племянников — Шакуни, Шамбару, Дхришти, Бхутасантапану, Врику, Каланабху, Маханабху, Харишмашру и Уткачу. Хираньякашипу утешил также их мать, Рушабхану, доводившуюся ему невесткой, и свою родную мать, Дити. Он обратился ко всем с такими словами.