ŚB 10.79.3-4

तं विलोक्य बृहत्कायं भिन्नाञ्जनचयोपमम् ।
तप्तताम्रशिखाश्मश्रुं दंष्ट्रोग्रभ्रुकुटीमुखम् ॥ ३ ॥
सस्मार मूषलं राम: परसैन्यविदारणम् ।
हलं च दैत्यदमनं ते तूर्णमुपतस्थतु: ॥ ४ ॥
taṁ vilokya bṛhat-kāyaṁ
bhinnāñjana-cayopamam
tapta-tāmra-śikhā-śmaśruṁ
daṁṣṭrogra-bhru-kuṭī-mukham
sasmāra mūṣalaṁ rāmaḥ
para-sainya-vidāraṇam
halaṁ ca daitya-damanaṁ
te tūrṇam upatasthatuḥ

Synonyms

tama ele; vilokyavendo; bṛhatimenso; kāyamcujo corpo; bhinnaquebrado; añjanade cosmético preto para o olho; cayauma pilha; upamamparecendo; taptaardente; tāmra(da cor do) cobre; śikhācujo tufo de cabelo; śmaśrume barba; daṁṣṭrācom seus dentes; ugraterríveis; bhrude sobrancelhas; kuṭifranzi­das; mukhamcujo rosto; sasmāralembrou; mūṣalamSua maça; rāmaḥo Senhor Balarāma; pararivais; sainyaexércitos; vidāra­ṇamque destroça; halamSeu arado; cae; daityademônios; da­manamque subjuga; teeles; tūrṇamde imediato; upatasthatuḥapresentaram-se.

Translation

O imenso demônio parecia um amontoado de carvão preto. Seu tufo de cabelo e barba eram como cobre derretido, e seu rosto tinha presas horríveis e sobrancelhas franzidas. Ao vê-lo, o Senhor Balarāma pensou em Sua maça, que despedaça os exérci­tos dos inimigos, e em Seu arado, que castiga os demônios. Assim invocadas, Suas duas armas logo apareceram diante dEle.