ŚB 10.35.16-17

निजपदाब्जदलैर्ध्वजवज्र-
नीरजाङ्कुशविचित्रललामै: ।
व्रजभुव: शमयन् खुरतोदं
वर्ष्मधुर्यगतिरीडितवेणु: ॥ १६ ॥
व्रजति तेन वयं सविलास-
वीक्षणार्पितमनोभववेगा: ।
कुजगतिं गमिता न विदाम:
कश्मलेन कवरं वसनं वा ॥ १७ ॥
nija-padābja-dalair dhvaja-vajra
nīrajāṅkuśa-vicitra-lalāmaiḥ
vraja-bhuvaḥ śamayan khura-todaṁ
varṣma-dhurya-gatir īḍita-veṇuḥ
vrajati tena vayaṁ sa-vilāsa
vīkṣaṇārpita-manobhava-vegāḥ
kuja-gatiṁ gamitā na vidāmaḥ
kaśmalena kavaraṁ vasanaṁ vā

Synonyms

nijaSeus; pada-abjados pés de lótus; dalaiḥcomo pétalas de flores; dhvajade uma bandeira; vajraraio; nīrajalótus; aṅ­kuśae aguilhão para tanger elefantes; vicitravariadas; lalāmaiḥpelas marcas; vrajade Vraja; bhuvaḥdo solo; śamayanalivian­do; khurados cascos (das vacas); todama dor; varṣmacom Seu corpo; dhuryacomo de um elefante; gatiḥcujo movimento; īḍi­taenaltecida; veṇuḥcuja flauta; vrajatianda; tenapor aquela; vayamnós; sa-vilāsabrincalhões; vīkṣaṇacom Seus olhares; arpitaconcedida; manaḥ-bhavada luxúria; vegāḥcuja agitação; kujacomo o das árvores; gatimcujo movimento (isto é, completa falta de movimento); gamitāḥalcançando; na vidāmaḥnão reconhecemos; kaśmalenapor causa de nossa confusão; kavaramas tranças de nosso cabelo; vasanamnossa roupa; ou.

Translation

Ao passear por Vraja com Seus pés semelhantes a pétalas de lótus, marcando o solo com Seus emblemas característicos, a saber, a bandeira, o raio, o lótus e o aguilhão para tanger elefan­tes, Kṛṣṇa alivia o sofrimento que o chão sente devido aos cascos das vacas. Quando toca Sua renomada flauta, Seu corpo se mo­vimenta com a graça de um elefante. Dessa maneira, nós gopīs, que nos deixamos perturbar pelo Cupido quando Kṛṣṇa nos olha divertidamente, ficamos tão imóveis quanto árvores, inconscien­tes de que nossos cabelos e trajes estão se soltando.

Purport

SIGNIFICADO—Nesta passagem, mãe Yaśodā não está mais na companhia das gopīs, que estão descrevendo confidencialmente sua atração conjugal por Śrī Kṛṣṇa. Pelos comentários de Jīva Gosvāmī e outros ācāryas, fica claro que as afirmações feitas neste capítulo foram ditas em vários momentos e lugares. Isto é natural, pois as gopīs estavam sempre absortas em pensar em Śrī Kṛṣṇa, dia e noite.