ŚB 10.15.4

स तत्र तत्रारुणपल्लवश्रिया
फलप्रसूनोरुभरेण पादयो: ।
स्पृशच्छिखान् वीक्ष्य वनस्पतीन् मुदा
स्मयन्निवाहाग्रजमादिपूरुष: ॥ ४ ॥
sa tatra tatrāruṇa-pallava-śriyā
phala-prasūnoru-bhareṇa pādayoḥ
spṛśac chikhān vīkṣya vanaspatīn mudā
smayann ivāhāgra-jam ādi-pūruṣaḥ

Synonyms

saḥEle; tatra tatrapor toda parte; aruṇaavermelhados; pallavade seus botões; śrīyācom a beleza; phalade seus frutos; prasūnae flores; uru-bhareṇacom o pesado fardo; pādayoḥa Seus dois pés; spṛśattocando; śikhānas pontas de seus galhos; vīkṣyavendo; vanaspatīnas árvores majestosas; mudācom alegria; smayanrindo; ivaquase; āhafalou; agra-jama Seu irmão mais velho, o Senhor Balarāma; ādi-pūruṣaḥo primordial Senhor Supremo.

Translation

O Senhor primordial viu que as árvores majestosas, com seus belos botões avermelhados e seu pesado fardo de frutos e flores, curvavam-se para tocar Seus pés com as pontas dos galhos. Então, Ele sorriu meigamente e dirigiu-Se a Seu irmão mais velho.

Purport

SIGNIFICADO—As palavras mudā smayann iva indicam que o Senhor Kṛṣṇa estava em espírito de brincadeira. Ele sabia que as árvores, na verdade, estavam prostrando-se para adorá-lO. Porém, no verso seguinte, o Senhor, falando com um humor amistoso e despreocupado, dá o crédito a Seu irmão, Balarāma.