ŚB 9.6.31

कं धास्यति कुमारोऽयं स्तन्ये रोरूयते भृशम् ।
मां धाता वत्स मा रोदीरितीन्द्रो देशिनीमदात् ॥ ३१ ॥
kaṁ dhāsyati kumāro ’yaṁ
stanye rorūyate bhṛśam
māṁ dhātā vatsa mā rodīr
itīndro deśinīm adāt

Palabra por palabra

kampor quién; dhāsyatiserá cuidado con la leche materna que necesita; kumāraḥniño; ayameste; stanyepara mamar de la leche materna; rorūyatellora; bhṛśamtanto; mām dhātābébeme; vatsami querido niño; rodīḥno llores; itiasí; indraḥel rey Indra; deśinīmel dedo índice; adātle dio a chupar.

Traducción

Deseoso de leche materna, el bebé lloraba tanto que todos los brāhmaṇas se sentían muy desdichados. «¿Quién va a cuidar de este niño?», decían. Finalmente, fue Indra, la deidad adorada en aquel yajña, quien vino a consolar al bebé. «No llores», le dijo. Entonces, poniendo su dedo índice en la boca del bebé, Indra dijo: «Puedes mamar de mí».