ŚB 9.23.30-31

माधवा वृष्णयो राजन् यादवाश्चेति संज्ञिता: ।
यदुपुत्रस्य च क्रोष्टो: पुत्रो वृजिनवांस्तत: ।
स्वाहितोऽतो विषद्गुर्वै तस्य चित्ररथस्तत: ॥ ३० ॥
शशबिन्दुर्महायोगी महाभागो महानभूत् ।
चतुर्दशमहारत्नश्चक्रवर्त्यपराजित: ॥ ३१ ॥
mādhavā vṛṣṇayo rājan
yādavāś ceti saṁjñitāḥ
yadu-putrasya ca kroṣṭoḥ
putro vṛjinavāṁs tataḥ
svāhito ’to viṣadgur vai
tasya citrarathas tataḥ
śaśabindur mahā-yogī
mahā-bhāgo mahān abhūt
caturdaśa-mahāratnaś
cakravarty aparājitaḥ

Palabra por palabra

mādhavāḥla dinastía que comienza con Madhu; vṛṣṇayaḥla dinastía que comienza con Vṛṣṇi; rājan¡oh, rey (Mahārāja Parīkṣit)!; yādavāḥla dinastía que comienza con Yadu; cay; itiasí; saṁjñitāḥque reciben los nombres de esas personas; yadu-putrasyadel hijo de Yadu; catambién; kroṣṭoḥde Kroṣṭā; putraḥel hijo; vṛjinavānsu nombre fue Vṛjinavān; tataḥde él (de Vṛjinavān); svāhitaḥSvāhita; ataḥa continuación; viṣadguḥun hijo llamado Viṣadgu; vaien verdad; tasyade él; citrarathaḥCitraratha; tataḥde él; śaśabinduḥŚaśabindu; mahā-yogīun gran místico; mahā-bhāgaḥmuy afortunado; mahānuna gran personalidad; abhūtfue; caturdaśa-mahāratnaḥcatorce tipos de grandes opulencias; cakravartīposeyó como emperador; aparājitaḥno vencido por nadie.

Traducción

¡Oh, Mahārāja Parīkṣit!, Yadu, Madhu y Vṛṣṇi dieron comienzo a una nueva dinastía cada uno. Sus respectivas dinastías reciben los nombres de Yādava, Mādhava y Vṛṣṇi. Kroṣṭā, el hijo de Yadu, fue padre de Vṛjinavān. El hijo de Vṛjinavān fue Svāhita; el hijo de Svāhita, Viṣadgu; el hijo de Viṣadgu, Citraratha; y el hijo de Citraratha, Śaśabindu. El muy afortunado Śaśabindu, que fue un gran místico, poseía catorce opulencias y era dueño de catorce grandes joyas. Así llegó a ser emperador del mundo.

Significado

En el Mārkaṇḍeya Purāṇa se detallan los catorce tipos de grandes joyas: (1) un elefante, (2) un caballo, (3) una cuadriga, (4) una esposa, (5) flechas, (6) un fondo de riquezas, (7) un collar de flores, (8) ropas valiosas, (9) árboles, (10) una lanza, (11) un lazo, (12) joyas, (13) una sombrilla, y (14) principios regulativos. Para ser emperador es necesario poseer las catorce opulencias que poseía Śaśabindu.