ŚB 9.21.35

तस्य सत्यधृति: पुत्रो धनुर्वेदविशारद: ।
शरद्वांस्तत्सुतो यस्मादुर्वशीदर्शनात् किल ।
शरस्तम्बेऽपतद् रेतो मिथुनं तदभूच्छुभम् ॥ ३५ ॥
tasya satyadhṛtiḥ putro
dhanur-veda-viśāradaḥ
śaradvāṁs tat-suto yasmād
urvaśī-darśanāt kila
śara-stambe ’patad reto
mithunaṁ tad abhūc chubham

Palabra por palabra

tasyade él (de Śatānanda); satyadhṛtiḥSatyadhṛti; putraḥun hijo; dhanuḥ-veda-viśāradaḥmuy experto en el arte de disparar el arco; śaradvānŚaradvān; tat-sutaḥel hijo de Satyadhṛti; yasmātde quien; urvaśī-darśanātcon solo ver a la celestial Urvaśī; kilaen verdad; śara-stambesobre una mata de hierba śara; apatatcayó; retaḥsemen; mithunamun niño y una niña; tat abhūtnacieron; śubhamplenamente auspiciosos.

Traducción

El hijo de Śatānanda fue Satyadhṛti, un experto arquero, y el hijo de Satyadhṛti fue Śaradvān. Al encontrarse con Urvaśī, Śaradvān emitió semen; de ese semen, que cayó en una mata de hierba śara, nacieron dos bebés completamente auspiciosos, un niño y una niña.