ŚB 9.21.36

तद् दृष्ट्वा कृपयागृह्णाच्छान्तनुर्मृगयां चरन् ।
कृप: कुमार: कन्या च द्रोणपत्‍न्यभवत्कृपी ॥ ३६ ॥
tad dṛṣṭvā kṛpayāgṛhṇāc
chāntanur mṛgayāṁ caran
kṛpaḥ kumāraḥ kanyā ca
droṇa-patny abhavat kṛpī

Palabra por palabra

tataquellos bebés, niño y niña, mellizos; dṛṣṭvāal ver; kṛpayāpor compasión; agṛhṇātrecogió; śāntanuḥel rey Śāntanu; mṛgayāmmientras cazaba en el bosque; caranpaseando de esa forma; kṛpaḥKṛpa; kumāraḥel varón; kanyāla niña; catambién; droṇa-patnīla esposa de Droṇācārya; abhavatfue; kṛpīllamada Kṛpī.

Traducción

Durante una cacería, Mahārāja Śāntanu encontró a los dos bebés en medio del bosque y, por compasión, los llevó a su casa. Por esa razón, el varón fue llamado Kṛpa, y la niña, Kṛpī. Kṛpī sería más adelante la esposa de Droṇācārya.

Significado

Así terminan los significados de Bhaktivedanta correspondientes al capítulo vigesimoprimero del Canto Noveno del Śrīmad-Bhāgavatam, titulado «La dinastía de Bharata».