ŚB 9.20.38
Devanagari
मूढे भर द्वाजमिमं भर द्वाजं बृहस्पते ।
यातौ यदुक्त्वा पितरौ भरद्वाजस्ततस्त्वयम् ॥ ३८ ॥
यातौ यदुक्त्वा पितरौ भरद्वाजस्ततस्त्वयम् ॥ ३८ ॥
Texto
mūḍhe bhara dvājam imaṁ
bhara dvājaṁ bṛhaspate
yātau yad uktvā pitarau
bharadvājas tatas tv ayam
bhara dvājaṁ bṛhaspate
yātau yad uktvā pitarau
bharadvājas tatas tv ayam
Palabra por palabra
mūḍhe — ¡oh, mujer estúpida!; bhara — mantén; dvājam — aunque haya nacido de una relación ilícita entre los dos; imam — este niño; bhara — mantén; dvājam — aunque nacido de una relación ilícita entre los dos; bṛhaspate — ¡oh, Bṛhaspati!; yātau — abandonaron; yat — puesto que; uktvā — haber dicho; pitarau — tanto el padre como la madre; bharadvājaḥ — Bharadvāja de nombre; tataḥ — desde entonces; tu — en verdad; ayam — este niño.
Traducción
Bṛhaspati dijo a Mamatā: «¡Estúpida mujer!, ese niño, aunque haya nacido de la esposa de un hombre fecundada con el semen de otro hombre, tienes que mantenerlo tú». Al escuchar esto, Mamatā contestó: «¡Oh, Bhṛhaspati!, ¡manténlo tú!». Tras cambiar estas palabras, tanto Bhṛhaspati como Mamatā se marcharon. El niño fue conocido a partir de entonces con el nombre de Bharadvāja.