ŚB 9.10.25
Devanagari
स्वान् स्वान् बन्धून् परिष्वज्य लक्ष्मणेषुभिरर्दितान् ।
रुरुदु: सुस्वरं दीना घ्नन्त्य आत्मानमात्मना ॥ २५ ॥
रुरुदु: सुस्वरं दीना घ्नन्त्य आत्मानमात्मना ॥ २५ ॥
Texto
svān svān bandhūn pariṣvajya
lakṣmaṇeṣubhir arditān
ruruduḥ susvaraṁ dīnā
ghnantya ātmānam ātmanā
lakṣmaṇeṣubhir arditān
ruruduḥ susvaraṁ dīnā
ghnantya ātmānam ātmanā
Palabra por palabra
svān svān — a sus respectivos esposos; bandhūn — amigos; pariṣvajya — abrazar; lakṣmaṇa-iṣubhiḥ — por las flechas de Lakṣmaṇa; arditān — que fueron matados; ruruduḥ — todas las esposas lloraban lastimosamente; su-svaram — era muy dulce de escuchar; dīnāḥ — muy pobres; ghnantyaḥ — golpear; ātmānam — sus pechos; ātmanā — por ellas mismas.
Traducción
Llenas de aflicción por sus esposos, que habían caído bajo las flechas de Lakṣmaṇa, las mujeres se golpeaban el pecho y abrazaban a sus maridos. Sus llantos y sus lastimeras voces conmovían a todos.