ŚB 9.1.23-24

स एकदा महाराज विचरन् मृगयां वने ।
वृत: कतिपयामात्यैरश्वमारुह्य सैन्धवम् ॥ २३ ॥
प्रगृह्य रुचिरं चापं शरांश्च परमाद्भ‍ुतान् ।
दंशितोऽनुमृगं वीरो जगाम दिशमुत्तराम् ॥ २४ ॥
sa ekadā mahārāja
vicaran mṛgayāṁ vane
vṛtaḥ katipayāmātyair
aśvam āruhya saindhavam
pragṛhya ruciraṁ cāpaṁ
śarāṁś ca paramādbhutān
daṁśito ’numṛgaṁ vīro
jagāma diśam uttarām

Palabra por palabra

saḥSudyumna; ekadāen cierta ocasión; mahārāja¡oh, rey Parīkṣit!; vicarande expedición; mṛgayāmpara cazar; vaneen el bosque; vṛtaḥacompañado; katipayaunos pocos; amātyaiḥpor ministros o acompañantes; aśvamsobre un caballo; āruhyacabalgando; saindhavamnacido en Sindhupradeśa; pragṛhyasosteniendo en la mano; ruciramhermoso; cāpamarco; śarān cay flechas; parama-adbhutānextraordinarios, maravillosos; daṁśitaḥcon una armadura; anumṛgamtras los animales; vīraḥel héroe; jagāmafue hacia; diśam uttarāmel norte.

Traducción

¡Oh, rey Parīkṣit!, en cierta ocasión, aquel héroe, Sudyumna, fue a cazar al bosque montado en un caballo traído de Sindhupradeśa. Con él iban sus ministros y otros acompañantes. Vestido con una armadura y adornado con arcos y flechas, estaba muy hermoso. Persiguiendo y matando animales, Sudyumna llegó a la parte norte del bosque.