ŚB 8.9.12

ततो गृहीत्वामृतभाजनं हरि-
र्बभाष ईषत्स्मितशोभया गिरा ।
यद्यभ्युपेतं क्‍व च साध्वसाधु वा
कृतं मया वो विभजे सुधामिमाम् ॥ १२ ॥
tato gṛhītvāmṛta-bhājanaṁ harir
babhāṣa īṣat-smita-śobhayā girā
yady abhyupetaṁ kva ca sādhv asādhu vā
kṛtaṁ mayā vo vibhaje sudhām imām

Palabra por palabra

tataḥa continuación; gṛhītvāadueñándose de; amṛta-bhājanamla vasija llena de néctar; hariḥla Suprema Personalidad de Dios, Hari, en la forma de Mohinī; babhāṣahabló; īṣatligeramente; smita-śobhayā girācon sonriente belleza y palabras; yadisi; abhyupetamprometido que se aceptará; kva calo que sea; sādhu asādhu sea honesto o deshonesto; kṛtam mayāhecho por Mí; vaḥa ustedes; vibhajeles daré la parte correspondiente; sudhāmnéctar; imāmeste.

Traducción

Cuando tuvo en Sus manos el recipiente de néctar, la Suprema Personalidad de Dios esbozó una sonrisa y, hablando con palabras atractivas, dijo: Mis queridos demonios, puedo asumir la responsabilidad de repartir el néctar entre ustedes, siempre y cuando acepten Mi decisión, sea honesta o deshonesta.

Significado

La Suprema Personalidad de Dios no Se rige por las órdenes de nadie. Todo lo que Él hace es absoluto. Los demonios, por supuesto, estaban cubiertos por la potencia ilusoria de la Suprema Personalidad de Dios, de modo que Mohinī-mūrti les hizo prometer que aceptarían todo lo que Ella hiciese.