ŚB 8.19.6
Devanagari
यं विनिर्जित्य कृच्छ्रेण विष्णु: क्ष्मोद्धार आगतम् ।
आत्मानं जयिनं मेने तद्वीर्यं भूर्यनुस्मरन् ॥ ६ ॥
आत्मानं जयिनं मेने तद्वीर्यं भूर्यनुस्मरन् ॥ ६ ॥
Texto
yaṁ vinirjitya kṛcchreṇa
viṣṇuḥ kṣmoddhāra āgatam
ātmānaṁ jayinaṁ mene
tad-vīryaṁ bhūry anusmaran
viṣṇuḥ kṣmoddhāra āgatam
ātmānaṁ jayinaṁ mene
tad-vīryaṁ bhūry anusmaran
Palabra por palabra
yam — a quien; vinirjitya — después de vencer; kṛcchreṇa — con gran dificultad; viṣṇuḥ — el Señor Viṣṇu en Su encarnación como jabalí; kṣmā-uddhāre — en el momento en que era liberada la Tierra; āgatam — apareció ante Él; ātmānam — personalmente, a Sí mismo; jayinam — victorioso; mene — consideró; tat-vīryam — el poder de Hiraṇyākṣa; bhūri — constantemente, o cada vez más; anusmaran — pensando en.
Traducción
El Señor Viṣṇu, en Su encarnación como jabalí, liberó a la Tierra del mar Garbhodaka. Fue entonces cuando mató a Hiraṇyākṣa, que se había presentado ante Él. Fue un combate muy reñido, y el Señor pasó grandes dificultades para matarle. Más tarde, pensando en el extraordinario poder de Hiraṇyākṣa, el Señor Se sintió verdaderamente victorioso.