ŚB 8.19.20
Devanagari
न पुमान् मामुपव्रज्य भूयो याचितुमर्हति ।
तस्माद् वृत्तिकरीं भूमिं वटो कामं प्रतीच्छ मे ॥ २० ॥
तस्माद् वृत्तिकरीं भूमिं वटो कामं प्रतीच्छ मे ॥ २० ॥
Texto
na pumān mām upavrajya
bhūyo yācitum arhati
tasmād vṛttikarīṁ bhūmiṁ
vaṭo kāmaṁ pratīccha me
bhūyo yācitum arhati
tasmād vṛttikarīṁ bhūmiṁ
vaṭo kāmaṁ pratīccha me
Palabra por palabra
na — no; pumān — ninguna persona; mām — a mí; upavrajya — después de venir; bhūyaḥ — de nuevo; yācitum — pedir; arhati — merece; tasmāt — por lo tanto; vṛtti-karīm — adecuada para mantenerte; bhūmim — esa tierra; vaṭo — ¡oh, pequeñobrahmacārī!; kāmam — conforme a las necesidades de la vida; pratīccha — recibe; me — de mí.
Traducción
¡Oh, niño!, aquel que viene a mí para pedirme algo, ya no tiene por qué pedir nada a nadie nunca más. Así pues, si lo deseas, puedes pedirme toda la tierra que Te haga falta para mantenerte conforme a Tus necesidades.