ŚB 7.4.46

किमुतानुवशान् साधूंस्ताद‍ृशान् गुरुदेवतान् ।
एतत्कौतूहलं ब्रह्मन्नस्माकं विधम प्रभो ।
पितु: पुत्राय यद्‌द्वेषो मरणाय प्रयोजित: ॥ ४६ ॥
kim utānuvaśān sādhūṁs
tādṛśān guru-devatān
etat kautūhalaṁ brahmann
asmākaṁ vidhama prabho
pituḥ putrāya yad dveṣo
maraṇāya prayojitaḥ

Palabra por palabra

kim utamucho menos; anuvaśāna hijos obedientes y perfectos; sādhūngrandes devotos; tādṛśānde esa clase; guru-devatānhonrar al padre como a la Suprema Personalidad de Dios; etatesta; kautūhalamduda; brahman¡oh, brāhmaṇa!; asmākamde nosotros; vidhamadisipa; prabho¡oh, mi señor!; pituḥdel padre; putrāyaal hijo; yatque; dveṣaḥodio; maraṇāyapara matar; prayojitaḥaplicada.

Traducción

Mahārāja Yudhiṣṭhira siguió preguntando: ¿Cómo es posible que un padre haya sido tan violento con un hijo excelso, que era obediente, tenía buen comportamiento y era respetuoso hacia él? ¡Oh, brāhmaṇa!, ¡oh, maestro!, jamás he escuchado nada tan contradictorio: que un padre cariñoso castigue a su noble hijo con intención de matarle. Por favor, disipa mis dudas con respecto a esto.

Significado

En la historia de la sociedad humana, es muy raro encontrar un caso de un padre cariñoso que castigue a un hijo noble y devoto. Por esa razón, Mahārāja Yudhiṣṭhira quería que Nārada Muni disipase su duda.
Así terminan los significados de Bhaktivedanta correspondientes al capítulo cuarto del Canto Séptimo del Śrīmad-Bhāgavatam, titulado «Hiraṇyakaśipu aterroriza al universo».