ŚB 7.2.56

एवं कुलिङ्गं विलपन्तमारात्
प्रियावियोगातुरमश्रुकण्ठम् ।
स एव तं शाकुनिक: शरेण
विव्याध कालप्रहितो विलीन: ॥ ५६ ॥
evaṁ kuliṅgaṁ vilapantam ārāt
priyā-viyogāturam aśru-kaṇṭham
sa eva taṁ śākunikaḥ śareṇa
vivyādha kāla-prahito vilīnaḥ

Palabra por palabra

evamasí; kuliṅgamel pájaro; vilapantammientras se lamentaba; ārātdesde una cierta distancia; priyā-viyogapor la pérdida de su esposa; āturammuy afligido; aśru-kaṇṭhamcon lágrimas en los ojos; saḥél (aquel cazador); evaen verdad; tama él (el kuliṅga macho); śākunikaḥquien podría matar incluso a un ciervo; śareṇacon una flecha; vivyādhaatravesó; kāla-prahitaḥ impulsado por el tiempo; vilīnaḥoculto.

Traducción

El pájaro kuliṅga se lamentaba con lágrimas en los ojos por la pérdida de su esposa. Mientras tanto, impulsado por el factor tiempo, el cazador, que se encontraba perfectamente oculto a una cierta distancia, disparó su arco, matando al pájaro kuliṅga de un flechazo.