ŚB 6.8.11

आत्मानं परमं ध्यायेद् ध्येयं षट्‍‌शक्तिभिर्युतम् ।
विद्यातेजस्तपोमूर्तिमिमं मन्त्रमुदाहरेत् ॥ ११ ॥
ātmānaṁ paramaṁ dhyāyed
dhyeyaṁ ṣaṭ-śaktibhir yutam
vidyā-tejas-tapo-mūrtim
imaṁ mantram udāharet

Palabra por palabra

ātmānamel ser; paramamel supremo; dhyāyetse debe meditar en; dhyeyamdigno de que se medite en Él; ṣaṭ-śaktibhiḥlas seis opulencias; yutamposeídas; vidyāerudición; tejaḥinfluencia; tapaḥausteridad; mūrtimpersonificación; imameste; mantrammantra; udāharetdebe cantar.

Traducción

Al terminar este canto, debe pensar en su identidad cualitativa con la Suprema Personalidad de Dios, que goza de plenitud en seis opulencias y es digno de que se medite en Él. Entonces debe dirigirse al Señor Nārāyaṇa con la siguiente oración protectora, el Nārāyaṇa-kavaca.