ŚB 6.14.46

सा शयानमुपव्रज्य द‍ृष्ट्वा चोत्तारलोचनम् ।
प्राणेन्द्रियात्मभिस्त्यक्तं हतास्मीत्यपतद्भ‍ुवि ॥ ४६ ॥
sā śayānam upavrajya
dṛṣṭvā cottāra-locanam
prāṇendriyātmabhis tyaktaṁ
hatāsmīty apatad bhuvi

Palabra por palabra

ella (la sirvienta); śayānamacostado; upavrajyair a; dṛṣṭvāver; catambién; uttāra-locanamcon los ojos en blanco (como los cadáveres); prāṇa-indriya-ātmabhiḥpor el aire vital, los sentidos y la mente; tyaktamabandonado; hatā asmi¡ahora estoy perdida!; itiasí; apatatcayó; bhuvial suelo.

Traducción

La sirvienta se acercó al niño, que estaba acostado, y vio que tenía los ojos en blanco. Como no daba señales de vida y todos sus sentidos estaban inactivos, comprendió que estaba muerto. Al darse cuenta, inmediatamente gritó: «¡Ay de mí!, ¡estoy perdida!», y cayó al suelo.