ŚB 5.8.4
Devanagari
तमुपश्रुत्य सा मृगवधू: प्रकृतिविक्लवा चकितनिरीक्षणा सुतरामपिहरिभयाभिनिवेशव्यग्रहृदया पारिप्लवदृष्टिरगततृषा भयात् सहसैवोच्चक्राम ॥ ४ ॥
Texto
tam upaśrutya sā mṛga-vadhūḥ prakṛti-viklavā cakita-nirīkṣaṇā sutarām api hari-bhayābhiniveśa-vyagra-hṛdayā pāriplava-dṛṣṭir agata-tṛṣā bhayāt sahasaivoccakrāma.
Palabra por palabra
tam upaśrutya — al oír aquel estruendoso sonido; sā — esa; mṛga-vadhūḥ — esposa de un ciervo; prakṛti-viklavā — que por naturaleza siempre teme que otros la maten; cakita-nirīkṣaṇā — con ojos inquietos; sutarām api — casi de inmediato; hari — del león; bhaya — por temor; abhiniveśa — por la entrada; vyagra-hṛdayā — cuya mente estaba agitada; pāriplava-dṛṣṭiḥ — cuyos ojos se movían en todas direcciones; agata-tṛṣā — sin haber calmado su sed por completo; bhayāt — por temor; sahasā — de repente; eva — ciertamente; uccakrāma — cruzó el río.
Traducción
La cierva, por naturaleza, vivía siempre con el temor de que la matasen, y siempre miraba a su alrededor con recelo. Cuando oyó el poderoso rugido del león, se agitó mucho. Mirando en todas direcciones con ojos llenos de inquietud, y aunque todavía no había calmado su sed por completo, de repente salió corriendo hacia la otra orilla.