ŚB 4.8.17

दीर्घं श्वसन्ती वृजिनस्य पार-
मपश्यती बालकमाह बाला ।
मामङ्गलं तात परेषु मंस्था
भुङ्क्ते जनो यत्परदु:खदस्तत् ॥ १७ ॥
dīrghaṁ śvasantī vṛjinasya pāram
apaśyatī bālakam āha bālā
māmaṅgalaṁ tāta pareṣu maṁsthā
bhuṅkte jano yat para-duḥkhadas tat

Palabra por palabra

dīrghampesada; śvasantīrespiración; vṛjinasyadel peligro; pāramlimitación; apaśyatīsin encontrar; bālakama su hijo; āhadijo; bālāla dama; que no haya; amaṅgalammala fortuna; tātami querido hijo; pareṣua otros; maṁsthāḥdeseo; bhuṅktesufrido; janaḥpersona; yatla que; para-duḥkhadaḥque está dispuesta a causar dolor a otros; tatesa.

Traducción

Su respiración también se hizo muy pesada, y en realidad no sabía cómo solucionar aquella dolorosa situación. No encontrando ningún remedio, dijo a su hijo: Querido hijo mío, nunca desees nada malo a los demás. Todo el que causa dolor a otros, tiene que sufrirlo también en su persona.