ŚB 4.7.33

पत्‍न्य ऊचु:
यज्ञोऽयं तव यजनाय केन सृष्टो
विध्वस्त: पशुपतिनाद्य दक्षकोपात् ।
तं नस्त्वं शवशयनाभशान्तमेधं
यज्ञात्मन्नलिनरुचा द‍ृशा पुनीहि ॥ ३३ ॥
patnya ūcuḥ
yajño ’yaṁ tava yajanāya kena sṛṣṭo
vidhvastaḥ paśupatinādya dakṣa-kopāt
taṁ nas tvaṁ śava-śayanābha-śānta-medhaṁ
yajñātman nalina-rucā dṛśā punīhi

Palabra por palabra

patnyaḥ ūcuḥlas esposas de los que ejecutaban el sacrificio dijeron; yajñaḥel sacrificio; ayameste; tavaTu; yajanāyaadorar; kenapor Brahmā; sṛṣṭaḥorganizado; vidhvastaḥarrasado; paśupatināpor el Señor Śiva; adyahoy; dakṣa-kopātpor la ira contra Dakṣa; tamello; naḥnuestro; tvam; śava-śayanacuerpos muertos; ābhacomo; śānta-medhamlos animales sin vida del sacrificio; yajña-ātman¡oh, Señor del sacrificio!; nalinaloto; rucāhermosos; dṛśācon la visión de Tus ojos; punīhisantifica.

Traducción

Las esposas de los que ejecutaban el sacrificio dijeron: Mi querido Señor, este sacrificio se organizó por orden de Brahmā, pero por desgracia, el Señor Śiva, que estaba irritado con Dakṣa, arrasó todo el recinto. Debido a su ira, los animales destinados al sacrificio yacen muertos. Por lo tanto, los preparativos para el yajña se han echado a perder. Ahora, ten la bondad de invocar de nuevo con la mirada de Tus ojos de loto la santidad de este recinto de sacrificio.

Significado

Los animales se ofrecían en sacrificio para darles una vida nueva; los animales estaban allí con ese fin. Ofrecer un animal en sacrificio y darle una vida nueva era la prueba de la fuerza del canto de los mantras. Por desgracia, cuando el Señor Śiva arrasó el sacrificio de Dakṣa, murieron algunos animales (a uno lo mataron para que su cabeza sustituyese la de Dakṣa). Sus cuerpos yacían por todas partes, y el recinto de sacrificio se había convertido en un crematorio. La verdadera finalidad del yajña se había echado a perder.
Las esposas de los sacerdotes pidieron al Señor Viṣṇu, que es el objetivo supremo de tales ceremonias de sacrificio, que posase Su mirada en el recinto del yajña con Su misericordia sin causa, de modo que se pudiese continuar con el procedimiento acostumbrado de yajña. Lo que esto significa es que no hay que matar animales innecesariamente. Se utilizaban para comprobar la fuerza de los mantras, mediante los cuales se los iba a rejuvenecer. No deberían haberse matado, como hizo el Señor Śiva para sustituir la cabeza de Dakṣa con una cabeza de animal. Era agradable ver a un animal sacrificado y rejuvenecido, y esa atmósfera agradable se había perdido. Las esposas de los sacerdotes pidieron al Señor Viṣṇu que volviera los animales a la vida con Su mirada para hacer un yajña agradable.