ŚB 4.1.46-47

त एते मुनय: क्षत्तर्लोकान्सर्गैरभावयन् ।
एष कर्दमदौहित्रसन्तान: कथितस्तव ॥ ४६ ॥
श‍ृण्वत: श्रद्दधानस्य सद्य: पापहर: पर: ।
प्रसूतिं मानवीं दक्ष उपयेमे ह्यजात्मज: ॥ ४७ ॥
ta ete munayaḥ kṣattar
lokān sargair abhāvayan
eṣa kardama-dauhitra-
santānaḥ kathitas tava
śṛṇvataḥ śraddadhānasya
sadyaḥ pāpa-haraḥ paraḥ
prasūtiṁ mānavīṁ dakṣa
upayeme hy ajātmajaḥ

Palabra por palabra

teellos; etetodos; munayaḥgrandes sabios; kṣattaḥ¡oh, Vidura!; lokānlos tres mundos; sargaiḥcon sus descendientes; abhāvayanllenaron; eṣaḥesta; kardamadel sabio Kardama; dauhitranietos; santānaḥdescendencia; kathitaḥya narrada; tavaa ti; śṛṇvataḥescuchar; śraddadhānasyade los fieles; sadyaḥinmediatamente; pāpa-haraḥreducir todas las actividades pecaminosas; paraḥgrandes; prasūtimPrasūti; mānavīmhija de Manu; dakṣaḥel rey Dakṣa; upayemese casó con; hiciertamente; aja-ātmajaḥhijo de Brahmā.

Traducción

Mi querido Vidura, así fue como la descendencia de los sabios y las hijas de Kardama aumentó la población del universo. Cualquiera que escuche con fe la historia de esa dinastía, se liberará de toda reacción pecaminosa. Prasūti, la otra hija de Manu, se casó con Dakṣa, el hijo de Brahmā.