ŚB 3.22.21

मैत्रेय उवाच
स उग्रधन्वन्नियदेवाबभाषे
आसीच्च तूष्णीमरविन्दनाभम् ।
धियोपगृह्णन् स्मितशोभितेन
मुखेन चेतो लुलुभे देवहूत्या: ॥ २१ ॥
maitreya uvāca
sa ugra-dhanvann iyad evābabhāṣe
āsīc ca tūṣṇīm aravinda-nābham
dhiyopagṛhṇan smita-śobhitena
mukhena ceto lulubhe devahūtyāḥ

Palabra por palabra

maitreyaḥel gran sabio Maitreya; uvācadijo; saḥél (Kardama); ugra-dhanvan¡oh, gran guerrero Vidura!; iyatesto; evasolamente; ābabhāṣehabló; āsītse quedó; cay; tūṣṇīmsilencioso; aravinda-nābhamel Señor Viṣṇu (de ombligo adornado por un loto); dhiyācon el pensamiento; upagṛhṇansobrecogido; smita-śobhitenaembellecido por su sonrisa; mukhenacon su rostro; cetaḥla mente; lulubhequedó cautivada; devahūtyāḥde Devahūti.

Traducción

Śrī Maitreya dijo: ¡Oh, gran guerrero Vidura!, el sabio Kardama dijo solamente esto, y luego guardó silencio, pensando en su adorable Señor Viṣṇu, en cuyo ombligo hay un loto. Su rostro, que sonreía en silencio, cautivó la mente de Devahūti, que comenzó a meditar en el gran sabio.

Significado

Parece ser que la conciencia de Kardama Muni estaba completamente absorta en Kṛṣṇa, porque en el mismo instante en que guardó silencio, empezó a pensar en el Señor Viṣṇu. Eso es conciencia de Kṛṣṇa. Los devotos puros están tan absortos en pensar en Kṛṣṇa que no se ocupan en nada más; aunque pueda parecer que piensan o actúan de otra manera, siempre están pensando en Kṛṣṇa. La persona consciente de Kṛṣṇa tiene una sonrisa tan atractiva que con tan solo sonreír conquista muchos admiradores, seguidores y discípulos.